En zorunu seçtiğin an zamanla boğuşursunBırakamadığın herşey son kez peşinden gelirBitirmeye başlamayı oynarsınİlk değildir bu senin içinDeneme yanılmalarla dolu hayatınAtağa kalkarsın adeta kendinle savaşırsınTek seçenek...
Zaman öyle bir akar ki farkına varamazsınDaha dün bebekken annenin kucağındaykenBugün bir yerlerden hayata tutunmaya çalışanYalnız bir beden oldun.Hayatı anlamlandıran ne kiDoğan güneş mi ?Gece...
Küçük bir kız çocuğuyumHenüz çocukluğumu yaşamadığım bir yerdeyimHiç olmadı ümitlerimKüçük dünyamda büyük rol verildi banaKaybettiğim oyuncaklarımBaşkasının olmuştu geleceğimBaktığım her yer enkazOynadığım bahçe bileÇocuk sesleri yerini...
İstedim yalnızlığımı bir kenara fırlatıp atmayıKurtulamadı ruhumSıkıştı köşeyeBir elinde umudu ummayıDiğerinde yaşanmışlıkları taşırkenYokluklardan bıkmış bir bedenVarlığı nefes bilirBazıları unutsun beniSilsin her şeydenKaderin kirli yüzü yapsınKalabalığın...
Bir hayat seçtim kendimeKaranlığın ve sonsuzluğun içindenBir yolda yürüdümEskiden de tanıdık olanKaybolmadım bu seferSonunu bildiğim kuyuya atladımKorkmadımda...Enseme yapıştı yineO asil yalnızlıkTılsımlı biraz ürkekBiraz soytarıGülmedim bu...
Güneşe bakan bir çift gözNeler beklemezdiHeybetli bir doğuşBir kapı açardıCan bulurdu bütün güzelliğiyleAtıverirdi kederleriKaranlığı aydınlatmakSevinç umutları yaratmaktı isteğiHüzünleri peşine takmışEskiyen hayatlara inatBen geldim diyorduŞimdi içten...
Sustu kaldı o an dondu kaldıSanki bir şey olmamış gibiNe yüzle geldin kapımaHangi yalanların ardına sığındın yineHangi el incitti seniBu sefer gücüm yok geri gelmeSevme...
Dayanmak zor gelirHayatın bir noktasındaPes etmek kaçınılmaz bir şık olur hepKaranlığın ardına sığınsandaHüzün seni bulurIşığın yüzü yok olurSaklı kalan yüzlerÇıkar bir gün karşınaGeçmişinin mutluluğudurGeleceğini acıtsa...
Sorular bunaltmışRuhumuzu esir almış şu yalan dünyaKim kurmuş ki bozuyor sevdanın düzeniniÇözümler karmaşık uçurumlarda dururkenBişeyler alıp götürür beniZaman denilen tünelin içindenDüşler diyarınaSen misin bana gerçeği...
Gülüşlerim utandı aslındaYaşlarımın kandığı karanlıktaSöz vermiştimSeni bir daha sevmicem demiştimAma olmadıGece bile alay etti benleGüldü geçti gündüzleKalbim çaresiz şimdiGözlerim,ellerim sensizİnat mı bana bu sevda ?Korkuyorum...